Dobre leczenie
22 kwietnia 2012 by agu

Konfrontacja z kleszczem

Konfrontacja z kleszczemJuż nie wiele pozostało do nadejścia lata, więc jak co roku na spotkanie z nami po wybudzeniu się z letargu wyjdą żądne krwi kleszcze. Istoty jakże małe, a jakże niebezpieczne dla ludzi, którzy najczęściej nie są w stanie poczuć wkłuwającego się w ich ciało kleszcza, gdyż ten na nasze nieszczęście produkuje środek znieczulający. Warto więc powiedzieć kilka słów o niebezpieczeństwach ugryzienia przez kleszcza i co zrobić, gdy jednak do niego dojdzie.

 

Co nam grozi?

 

Najniebezpieczniejszym skutkiem ukąszenia przez kleszcza jest wystąpienie kleszczowego zapalenia mózgu, które to atakuje nasz centralny układ nerwowy oraz Borelioza. Pierwsze objawy są podobne do tych jakie odczuwamy przy przeziębieniu czy grypie. Będziemy więc odczuwać osłabienie, będą nas nękać nudności i wymioty, a także gorączka. U części osób te objawy same znikają i choroba ustępuje. Natomiast nieszczęśnicy, u których choroba przechodzi do drugiej fazy rozwoju będą skazani na zakażenie tkanki mózgowej, które charakteryzują mocne bóle głowy, wysoka gorączka, porażenia kończyn, zaburzenia świadomości i sztywność karku. Powikłania prowadzą do jeszcze większych bólów głowy, niedowładu kończyn i porażenia nerwów. Kolejne niebezpieczeństwo, jakim jest Borelioza, powstaje w miejscu ukąszenia. Początkowo jest mała, ale może się rozrosnąć do kilku centymetrów tylko po to żeby zblednąć i zniknąć. Jej celem są stawy i układy krążenia i nerwowy. Objawia się ona gorączką, bólami mięśni i głowy oraz ogólnym zmęczeniem.

 

Jak się wyleczyć?

 

W przypadku kleszczowego zapalenia mózgu niestety nie ma jednego leku, który był by w stanie zabić wirusy, które powodują KZM. Trzeba leczyć same objawy. Można natomiast zabezpieczyć się szczepionką, (która nie jest refundowana przez Narodowy Fundusz Zdrowia). Przeciw Boreliozie nie ma niestety szczepionki. Trzeba ją leczyć antybiotykami (terapia najczęściej zajmuje wiele tygodni).

 

Jak zapobiegać?

 

Najlepiej założyć ubrania zakrywające całe nasze ciało. Dobrym rozwiązaniem jest rozsmarowanie na ciele środka, który odstrasza krwiożercze kleszcze. Lepiej też unikać wysokiej trawy i krzaków, a gdy już wrócimy do domu to podczas brania prysznica, który może spłukać kleszcza, który jeszcze nie zdążył się wkłuć, powinno się obejrzeć wszystkie zakamarki własnego ciała w poszukiwaniu wkłucia. Natomiast jeżeli wybieramy się na biwak należy pamiętać by nie rozbijać namiotu blisko krzewów i drzew lub na skraju lasu. Gdyby wszystko to zawiodło i kleszczowi udało się jednak wkłuć trzeba go szybko usunąć następnie dezynfekując miejsce, w które się wkłuł. Jedyną słuszną metodą usunięcia kleszcza jest chwycenie go pęsetą i usunięcie jednym zdecydowanym ruchem. W razie gdyby zaczęły męczyć nas wspomniane wcześniej objawy, należy odwiedzić lekarza.

  •   •   •   •   •
8 kwietnia 2012 by agu

Fobia fobii fobią

Fobia fobii fobiąPojęcie „fobia” najczęściej kojarzy się nam z lękiem przed pająkami lub z kompletnymi wariatami, którzy postradali rozum. Jednak prawda jest taka, że prawie każdy z nas ma jakąś fobię. Obecnie, zaburzeniami fobicznymi na różnym poziomie może pochwalić się aż 99 procent ludzi na całym świecie. Oczywiście znaczna większość z nich, tzn. z nas nie zdaje sobie sprawy, że cierpi na jakąś fobię, no bo przecież zachowujemy się „normalnie”. Tylko co to właściwie znaczy, jak poznać, że ma się jakąś fobię?

 

Czym właściwie jest fobia?

 

Jest to rodzaj zaburzenia nerwicowego, który objawia się silnym i kompletnie nieuzasadnionym strachem przed konkretnymi rzeczami, sytuacjami, ludźmi, czy też zjawiskami, które w całkowicie subiektywny sposób zostają uznane za niebezpieczne, podczas gdy w rzeczywistości nie stwarzają poważnego zagrożenia. Lekowi towarzyszy też często szybkie bicie serca, nadmierne pocenie się, zasychanie w ustach i ogólna utrata panowania nad sobą.

 

Jakie są przyczyny wykształcenia się fobii?

 

W świecie psychologii jest kilka teorii co do przyczyn, jakie stoją za powstawaniem fobii. Najpopularniejszą i najczęściej potwierdzającą się z nich jest teoria behawiorystyczna, która przyjmuje, że wodą na młyn powstawania fobii są (złe) doświadczenia z dzieciństwa, a nawet jeszcze z okresu prenatalnego. Jest to tzw. warunkowanie klasyczne. Mędrcy alternatywnej medycyny idą o krok dalej i twierdzą, że u stóp fobii stoją przeżycia z poprzednich wcieleń.

 

Jak się wyleczyć z fobii?

 

Fobię można wyleczyć poprzez poddanie się psychoterapii. Przybiera ona oczywiście wiele różnych form, jednak najpopularniejszymi sposobami na leczenie fobii są tzw. „zanurzanie” (podsuwanie pacjentowi tego, czego się boi, zamiast unikanie tego), które czasami zostaje zastąpione terapią implozywną (krótko mówiąc, ekstremalna forma zanurzania), i odwrażliwianie (zastępowanie niechcianych reakcji innymi, które nie budzą lęku). Końcem końców, jaka metoda by nie została wybrana, w znacznej większości przypadków jest duża szansa na wyleczenie.

 

Rodzaje fobii:

 

  • achluofobia (nyktofobia) – lęk przed ciemnością
  • aerofobia – lęk przed powietrzem, przeciągiem, wiatrem, lataniem
  • agorafobia – lęk przed otwartą przestrzenią
  • agrizoofobia – lęk przed dzikimi zwierzętami
  • aidsofobia – lęk przed zakażeniem się wirusem HIV i śmiercią na AIDS
  • ailurofobia – lęk i/lub wstręt przed kotami
  • aichmofobia – lęk przed ostrymi przedmiotami
  • ajchmofobia – lęk i obawa przed narzędziami medycznymi
  • akrofobia – lęk wysokości
  • algofobia – lęk przed bólem
  • amaksofobia – lęk przed prowadzeniem samochodu
  • amathofobia – lęk przed kurzem
  • androfobia – lęk i/lub wstręt przed mężczyznami
  • anglofobia – lęk przed wszystkim, co angielskie
  • antofobia – lęk przed kwiatami
  • antropofobia – lęk przed ludźmi
  • arachibutyrofobia – lęk przed zarazkami
  • arachnofobia – lęk przed pająkami
  • arsonfobia – lęk przed ogniem
  • awiofobia – lęk przed lataniem samolotem
  • awizofobia – lęk przed ptakami
  • bakteriofobia – lęk przed bakteriami
  • basifobia – lęk przed chodzeniem
  • batofobia – lęk przed głębinami
  • blanchofobia – lęk przed śniegiem
  • brontofobia – lęk przed burzą
  • coulrofobia – lęk przed klaunami
  • demonofobia – lęk przed demonami
  • dogofobia – lęk i/lub wstręt przed psami
  • dromofobia – lęk przed podróżowaniem
  • dysmorfofobia – lęk przed deformacją ciała
  • eisoptrofobia lęk przed własnym odbiciem w lustrze
  • entomofobia – lęk przed owadami
  • equinofobia – lęk przed końmi
  • erytrofobia – lęk przed czerwienieniem się
  • fobofobia – lęk przed lękiem
  • frankofobia / gallofobia – lęk lub niechęć przed wszystkim, co francuskie
  • gamofobia – lęk przed małżeństwem
  • gefynofobia – lęk przed przekraczaniem mostów
  • germanofobia - niechęć do wszystkiego, co niemieckie
  • glassofobia – lęk przed wystąpieniami publicznymi
  • gynefobia – lęk przed kobietami
  • hagiofobia (gurufobia) – lęk przed świętością i świętym
  • heksakosjoiheksekontaheksafobia – lęk przed liczbą 666
  • heliofobia – lęk przed słońcem
  • hematofobia, hemofobia - lęk przed krwią
  • herezjofobia – lęk przed herezją i heretykami
  • higrofobia – lęk przed płynami
  • homofobia – lęk, wstręt przed homoseksualistami
  • hydrofobia – lęk przed wodą
  • kaligynefobia – lęk przed pięknymi kobietami
  • kancerofobia – lęk przed rakiem
  • klaustrofobia – lęk przed ciasnym lub zamkniętym pomieszczeniem
  • kleptofobia – lęk przed kradzieżą
  • ksenofobia – lęk przed obcymi ludźmi
  • lepofobia – lęk przed królikami, czy zającami
  • maniafobia (agateofobia, dementofobia) – lęk przed szaleństwem
  • mizofobia (myzofobia) – lęk przed brudem
  • monofobia – lęk przed samotnością
  • mykofobia – lęk przed grzybami
  • nekrofobia – lęk i obawa przed umarłymi, zwłokami
  • neofobia – lęk przed zmianami
  • negrofobia – lęk przed Murzynami
  • nozofobia – lęk przed chorobą i zachorowaniem
  • ochlofobia – lęk przed tłumem, ściskiem
  • odontofobia – lęk przed stomatologiem
  • ofidofobia – lęk przed wężami
  • ornitofobia – lęk przed ptakami
  • pekkatofobia – lęk przed popełnieniem grzechu
  • pirofobia - lęk przed ogniem
  • polonofobia - lęk przed tym, co polskie
  • rusofobia – lęk przed tym, co rosyjskie
  • rodentoofobia – lęk przed gryzoniami
  • rytifobia – lęk przed zmarszczkami
  • seksofobia – lęk przed płcią przeciwną
  • sektofobia – lęk przed mniejszościami religijnymi
  • socjofobia – lęk i obawa przed byciem osądzanym przez innych
  • stasifobia – lęk przed staniem
  • stasibasifobia – lęk i obawa przed staniem i chodzeniem
  • syfilidofobia – lęk i obawa przed zachorowaniem na syfilis
  • tafefobia – lęk i przed pogrzebaniem żywcem
  • tanatofobia – lęk przed śmiercią
  • technolofobia – lęk technologią
  • teofobia – lęk przed Bogiem
  • tokofobia – lęk przed ciążą i porodem
  • traumatofobia – lęk przed zranieniem
  • triskaidekafobia – lęk przed liczbą 13
  • wenerofobia – lęk przed chorobami wenerycznymi
  • zoofobia – lęk przed zwierzętami
  • żydofobia – lęk przed Żydami
  •   •   •   •   •
26 marca 2012 by agu

Prokrastynacja – największa patologia ludzkości?

ProkrastynacjaPatologia zwana prokrastynacją „pojawiła się” w świecie medycyny, a konkretnie psychologii, dopiero niedawno, jednak wygląda na to, że już dawno wkroczyła w życie ludzkości. Najogólniej mówiąc prokrastynacja polega na odkładaniu, czy też zwlekaniu ze zrobieniem czegoś za co w danym momencie powinniśmy się zabrać. Zamiast to robić szukamy czegoś przyjemniejszego lub  po prostu mniej kłopotliwego do roboty. Przykładowo, zamiast uczyć się do testu, dochodzimy do wniosku, że najpierw wypadało by coś zjeść, a że w lodówce nie ma tego, na co akurat mamy ochotę, to wybieramy się do sklepu by to kupić.

 

Jak poznać, że jestem prokrastynantem?

Cóż, można pójść do psychologa lub wypełnić specjalne testy psychologiczne (jako, że jest to nowo odkryta przypadłość takie testy są szeroko udostępniane by ją lepiej poznać). Jednak najlepszym i najprostszym sposobem jest zwykłe spojrzenie w lustro i zastanowienie się nad swoim zachowaniem. Nad tym jak podejmujemy się wykonywania mniej lub bardziej ważnych czynności, które robimy najpierw, a które odkładamy. Czy zamiast podjąć się jakiegoś ważnego,  trudnego wyzwania, przed którym i tak uciec się nie da, robimy masę innych mało ważnych rzeczy, za które równie dobrze moglibyśmy się wziąć kiedy indziej? Dlaczego zwlekamy ze zrobieniem danej rzeczy?!

 

Jak wyleczyć się z prokrastynacji?

Jak to z ludźmi w dzisiejszych czasach bywa, najchętniej sięgnęli by po tabletkę, która załatwiła by sprawę, jednak w tym wypadku nie ma żadnych skutecznych leków. Można oczywiście udać się do psychologa, ale prawda jest taka, że jedynym lekarstwem jesteś Ty sam i twoja motywacja do wyleczenia się. Jako że prokrastynacja jest nawykiem trzeba znaleźć motywację by owego nawyku się pozbyć. Warto też zdać sobie sprawę, że dokończenie danej rzeczy sprawia satysfakcję. Satysfakcja niewątpliwie jest przyjemnym uczuciem, które składnia do działania. Dodatkowo, motywację można zwiększyć poprzez przyznawanie sobie małych nagród za nieodwlekanie i wykonywanie zadań. Przykładowo, coś wyjątkowo smacznego do jedzenia, czego zwykle nie doświadczamy lub wyjście do kina. Poza motywacją ważne jest też ułożenie sobie planu pracy, w którym zapiszesz sobie, które czynności są ważne i powinny być zrobione jak najszybciej, a które mają mniejsze znaczenie i można je zrobić później.

Powodzenia

  •   •   •   •   •
15 marca 2012 by agu

Alergie pokarmowe – 40 procent Polaków z nią walczy

Alergia pokarmowa występuje wówczas kiedy układ pokarmowy mylnie atakuje białko pokarmowe. Spożycie pokarmów w wyniku reakcji alergicznych, może powodować nagłe uwolnienie substancji chemicznych, w tym histaminy. Objawy alergiczne mogą być łagodne (wysypka, pokrzywka, świąd, obrzęk itp.) lub ciężkie (trudności w oddychaniu, świszczący oddech, utrata przytomności itp.). Alergia pokarmowa może również prowadzić do śmierci. Szacuje się, że aż 40 procent Polaków cierpi na alergię (w Stanach aż 90%!).

 

Diagnoza alergii pokarmowej

 

Powszechnie do rozpoznawania czy występuje alergia pokarmowa stosuje się testy skórne lub badanie krwi przeciwciał IgE. Testy skórne są mniej kosztowne i mogą być wykonane w prawie każdym gabinecie lekarskim.

Pozytywne testy skórne lub wyniki badań immunologicznych, pokaże czy IgE występuje w organizmie, jednakże nie jest to jednoznaczne z wystąpieniem reakcji alergicznej po spożyciu alergenu. Wyniki badań łączy się z innymi informacjami, takimi jak: historia objawów i prób jedzeniowych, które dają informacje czy alergia pokarmowa istnieje.

 

Leczenie

 

Ścisłe unikanie składników, które powodują alergię to jedyny sposób, aby uniknąć reakcji alergicznej. Wnikliwe czytanie etykiet na produktach spożywczych to główny czynnik pozwalający uniknąć spożywania alergenów. Jeśli istnieją jakieś wątpliwości o składnikach produktu należy skontaktować się z producentem w celu uzyskania dodatkowych informacji. Nie istnieje lekarstwo na alergie pokarmowe.

Epinefryna, zwana również adrenaliną, jest lekiem pomagającym w ciężkich reakcjach alergicznych.

 

Objawy

 

Objawy które mogą pojawić się w reakcji alergicznej: uczucie mrowienia w ustach, obrzęk języka i gardła, trudności w oddychaniu, pokrzywka, spadek ciśnienia krwi, utrata przytomności, a nawet śmierć. Objawy zwykle pojawią się od kilku minut do nawet dwóch godzin po spożyciu alergenu.

 

Zapobieganie

 

Badania niejednoznacznie wskazują lekarstwa na alergie pokarmowe. Rodzice powinni wypatrywać symptomów reakcji alergiczne, takich jak: pokrzywka, wypryski, świszczący oddech i porozmawiać o tych objawach z lekarzem.

W chwili obecnej żaden lek nie może być stosowany w celu zapobiegania alergii pokarmowych, jedyna metodą zapobiegawczą alergii jest unikanie spożywania alergenów.

 

  •   •   •   •   •